Erectiele disfunctie

Wij geven de voorkeur aan de term “erectiele disfunctie”. Er wordt daarbij niet alleen gerefereerd naar impotentie, maar ook naar andere problemen zoals verminderde zin (libido), onvoldoende erectieduur, kromming van de penis, enz... vallen onder deze noemer.

Zeker is dat erectiele disfunctie een zeer vaak voorkomend probleem is. Een grote studie waar in dit verband dikwijls naar wordt verwezen, is de Massachusetts Male Ageing Study van 1994 (MMAS). Bij ongeveer 50% van alle mannen zou sprake zijn van een lichte tot ernstige erectiele disfunctie. De incidentie neemt uiteraard toe met de leeftijd.

We weten ook dat heel wat geneesmiddelen aanleiding kunnen geven tot erectiele disfunctie. We denken hierbij aan diuretica (vochtafdrijvers), bloeddrukverlagers (antihypertensiva), hartmedicatie, kalmeringsmedicatie, antidepressiva, H2antagonisten (maagmedicatie), hormonale preparaten enz.

Ook heel wat ziekten kunnen verband houden met een erectiele disfunctie. Atherosclerose (vaatwandverkalking), diabetes (suikerziekte), arteriële hypertensie (hoge bloeddruk), hartinfarct, nierfalen, levercirrose, epilepsie, multiple sclerose, chronische longziekten, schildklierlijden, ziekte van Peyronie, depressie, leukemie enz... kunnen geassocieerd zijn met een erectiele disfunctie.

Een aantal ingrepen en trauma’s kunnen aan de oorsprong liggen van een erectiele disfunctie. Voorbeelden zijn ingrepen ter hoogte van het hoofd, ruggemergtrauma en chirurgie, bloedvatheelkunde (aortoiliacale bypass en aortofemorale bypass), darmoperaties (low anterior resectie, abdominoperineale resectie, enz), heelkunde ter hoogte van het bekken en bekkenfracturen, urologische behandelingen (totale prostaatwegname, blaaswegname).

Voor de diagnose van erectieproblemen kunnen we gebruik maken van een aantal score-lijsten. De belangrijkste lijst die hiervoor wordt gebruikt, is de IIEF vragenlijst.

Verder is het ook belangrijk een onderscheid te maken tussen de verschillende soorten erecties.

De meest bekende erectie is de zogenaamde erotische erectie die kan worden uitgelokt door visuele prikkels, auditieve prikkels, olfactieve prikkels (geur), verbeelding, contact enz.

Zeer belangrijk voor de uroloog en de androloog zijn de nachtelijke erecties. Deze erecties worden 4 tot 6 maal per nacht geproduceerd tijdens de remslaap. Deze nachtelijke erecties gelijken zeer sterk op de erotische erecties en dienen om ook de niet seksueel actieve man te voorzien van regelmatige erecties om de kwaliteit van de zwellichamen zoveel mogelijk in stand te houden.

Tenslotte zijn er reflexerecties zoals bijvoorbeeld de ochtenderectie die vanuit andrologisch standpunt veel minder belangrijk zijn.

Zoals reeds vermeld, behelst een erectiele disfunctie niet alleen de klassiek gekende "impotentie". Een belangrijk ziektebeeld dat we regelmatig zien, is de ziekte van Peyronie. Dit is een vorm van chronische ontsteking van de wand van het zwellichaam met mogelijk verschillende symptomen zoals pijn, verminderde erectiekwaliteit, misvorming van de penis.

Ook de vroegtijdige zaadlozing en onvoldoende lengte van de penis kunnen gerekend worden tot de erectiele disfuncties.